فوجی کبوتر سفید با بالهای سوخته
بال زدند و...
در آسمانِ سیاهِ غمزده
با انبوهِ آتش و خاکستر
فرو نشستند

در زمینی که هماره،
به ماتم عزیزانش می نشیند .

زخمی تازه،
در کنار زخمهای بیشمارم
سر باز می کند،

نمک می پاشد
آنکه می گوید،
زخمهایم کهنه می شوند و...
التیام می یابند.

با دستان خسته و فرو مانده
بال می زنم،
در شبِهای غمین میهنم
که اندوهش رهایم نمی کند .

خاک تیره و صبور مادری من،ثروت بیکران از آن تو نیست! تو در تلاشی که دهان فرزندانت را پر کنی،اما غذا کمیاب است. عطیه ی شادی که برای ما به همراه داری هیج گاه کامل نیست. نمی توانی گره گشای امیدهای تشنه ما

“نکاح”در فرهنگ دهخدامعنی جنجال برانگیز بخشی از خطبه عقد به فارسیازدواج در اسلام عملی مستحب و در برخی موارد واجب شمرده میشود.طبق قوانین اسلامی ازدواج تنها با پیشنهاد مردو تأیید توسط زن (یا برعکس) صحیح

ترا چگونه بسرایم "وطن"؟
هنگامی که سرایندگان سروده های زندگی
زنده به گورانند
در تباهی اندیشه های زاده به نام تو
تو را چگونه بسرایم؟
ای مرز "پر گهر"
تو را چگونه بنامم؟
چگونه بسرایم

یه روزی وقتی به گل نیلوفر نگاه می کردم ترس تموم وجود مو برداشت .
که شاید یه روزی مثل گل نیلو فر تنها بشم .
سریع از کنارمرداب رد شدم حا لا وقتی که می بینم خودم مثل مرداب شدم .
دنبال یه گل نیلو فر می گردم که از تنهایی نمیرم .
وحا لا می فهمم که گل نیلو فر مغرور نیست اون خودشو وقف مرداب کرده ...